De eerste week zonder broers en zussen zit er op

Pongo heeft zijn draai helemaal gevonden

Waren de eerste nachten nog moeilijk voor Pongo, nu kunnen we hem zonder morren in zijn bench leggen. Hij slaapt van 22.30 uur tot 7.00 uur en houdt zijn bench mooi schoon en droog. Pongo is een voorbeeldig hondje. Hij zit al als ik zijn riem pak om hem aan te lijnen en ook als zijn eten geserveerd wordt gaat hij zitten. Hij weet dat het deurtje van de bench alleen open gaat als hij rustig blijft zitten en dat doet hij dan ook keurig. Vanavond heb ik even met hem de oefeningetjes doorgenomen. Na de "training" gaf ik hem zijn eten. Hij wist van gekkigheid niet wat hij doen moest toen ik zijn bakje aan het vullen was. Hij draaide rondjes, ging zitten, gaf een poot... Het was of hij dacht: er zit vast iets bij wat goed is. 

Voor het eten moet hij zitten en wachten totdat ik hem "bon appétit" wens. Als hij eerder opstaat til ik het bakje brokjes op en heeft hij dus geen succes. Ik zet Pongo weer terug op de plek en probeer het opnieuw. Pongo snapt al heel goed dat hij beter kan wachten maar hij wil het af en toe nog wel eens vergeten en dan duurt het even voordat hij zijn maaltijd krijgt.

Het mandje wordt gebruikt door Pongo, voor wie het ook bedoeld was.

Pongo eet nog vier keer daags.
's Morgens om 7.30 uur, 's middags om 12.30 uur en om 16.30 uur en 's avonds om 20.30 uur. Hij eet nu wat minder gulzig dan toen hij samen met zijn broertjes en zusjes was. Hij speelt het meest met Imre en knuffelt met zijn oma.

's Avonds na de laatste maaltijd hebben we nauwelijks een hond aan Pongo. Hij ligt de hele avond rustig bij één van de grote honden op het bankje of op het kussen of zoekt zijn eigen mandje op waar hij maar net in past met zijn 6 kilo. Hoe is het mogelijk dat Jessie met 18.5 kilo in datzelfde mandje lag...

puppy les 2

Puppy les 2

Shaan en Amy in een rangorde strijd

Op zondagochtend was het weer tijd voor de puppyles samen met Shaan, Amy en Mees.
We hebben alle oefeningen gedaan, aangevuld met het commando "aan de voet" wat voor Pongo "au pied" heet. De hond wordt met behulp van een brokje achter je langs naar links gedirigeerd zodat hij in dezelfde richting staat als jij. Na de les is er tijd om even te spelen. Voor de hondjes betekent dat "strijd"!
Shaan staat bovenop Amy, duidelijker kan het niet, die zich uiteindelijk gewonnen geeft door het staartje en de kop zijwaarts te draaien en helemaal te ontspannen. 1 - 0 voor Shaan.
Pongo is de rest van de zondag zo ongeveer uitgeschakeld, zó indrukwekkend vindt hij het allemaal. 

In de auto gaat hij meteen al gestrekt

Hij gaat wel mee met de grote honden op ronde maar slaapt meer dan gewoonlijk op zo'n "lesdag".

Er is weer een filmpje gemaakt van de tweede les. 

Samen met Shaan naar het park

Vrijdagmiddag 14.30 uur. Ik gun mezelf een paar uurtjes vrij want ik moet 's avonds ook nog aan de bak. Pongo gaat vaak met de grote honden mee op ronde en tussendoor even voor een plasje / poepje naar het veldje bij onze parkeerplaats. Tijd om eens zonder de grote honden met hem naar het park te gaan maar mét zijn broer Shaan. Ik had met Sila, de eigenaar van Shaan niets afgesproken maar ben op goed geluk naar haar toe gereden. Ze maakte direct tijd vrij om met ons mee te gaan. De beide broers gingen meteen met elkaar op de vuist toen ze samen in de autobench zaten. Pongo vindt dat hij, en niemand anders dan hij, aanspraak kan maken op die bench en nu moet hij het zomaar tolereren dat Shaan in zijn heiligdom komt. Het is een hoop herrie daar achterin mijn combo maar het heeft allemaal niet veel om het lijf.
In het park staat alles klaar voor het jaarlijkse Power Horse evenement wat dit weekend gehouden wordt (en beslist de moeite van het bekijken waard is, zelfs voor niet paarden minnend publiek) en er is een circus met allerlei dieren. Een olifant uit het circus zorgde van de week even voor een hachelijk moment...

Ik had met alle honden een rondje park gewandeld en was juist terug bij de auto toen ik een grote olifant op mij en de honden af zag stormen. Pongo gauw opgepakt, de honden gesommeerd om te blijven maar Guusje en Imre stormden op de olifant af, Guusje voorop en Imre er met haar grote blaffende bek er achteraan. Ik zag mijn honden al geplet worden of op de slurf genomen worden door de olifant, maar gelukkig riep de baas zijn logge beest terug, die gelukkig beter onder appèl stond dan mijn honden op dat moment want de olifant draaide zich direct om en liep in een vlotte draf terug naar zijn baas. Guusje dacht: "dat heb ik mooi geflikt" en zette de achtervolging in! De olifant voorop, Guusje er achteraan. Je kunt dan roepen wat je wilt, bij een Wetter ben je absoluut kansloos en zit er niks anders op dan bidden...
Het was een koddig gezicht achteraf.

Nu was Pongo samen met zijn broer Shaan in het Horsterpark en maakten ze gelijk van alles mee.

Pongo en Shaan hebben net even gevochten

Je zou denken dat ze het wel gezellig vinden om elkaar weer te zien maar tijdens de wandeling wordt er regelmatig gestreden om de hoogste plek.
De beide hondjes zijn erg aan elkaar gewaagd. Op de foto loopt Shaan nog met een hoge rug en lage kophouding en Pongo heel zelfverzekerd met hoge staartdracht. Dit potje was voor hem. Shaan zal nu even gaan schudden om de opgebouwde stress kwijt te raken en dan is alles weer koek en ei tot de volgende confrontatie.

Waar kijkt Pongo naar?

Vlak bij de parkeerplaats stonden de paarden te grazen in afgezette stukken van het park. Zulke grote honden had Pongo nog niet gezien, behalve die olifant dan en ook Shaan maakte voor het eerst kennis met paarden. We hadden de hondjes voor de veiligheid maar wel even aangelijnd.

Shaan kijkt naar een paard dat geborsteld wordt.

Het is een hele ervaring voor een hondje van ruim 9 weken maar ze doorstonden het allebei met verve. Als Pongo iets nieuws ziet blijft hij stil staan om het rustig in zich op te nemen en Shaan deed het precies zo.

wat zou er nou in dat koppie omgaan??

Om bij de auto te komen moesten we best dicht langs de paarden maar de hondjes liepen mee alsof het de normaalste zaak was.

Wat vind jij er van dat dat hier zomaar staat baas?

Na de wandeling kreeg Pongo zijn eten in de nieuwe bench en heeft daarna lekker geslapen.

Roll-over Pongo!

Als ik even tijd heb dan train of speel ik met Pongo. Dat doe ik altijd voor het eten zodat hij lekker gretig is. Fluit om mijn nek, tasje voertjes om mijn middel en d'r an! Dit keer oefenen we het  "roll-over" waarbij Pongo één keer moet omrollen voordat hij een snoepje krijgt. Het eerste commando wat hij al goed begrijpt is "sit". Normaal gesproken krijgt hij de beloning als hij het correct uitvoert, maar nu komt er nog een nieuw commando achter namelijk "down". Als hij dat ook correct uitvoert krijgt hij dan normaal gesproken het snoepje, maar nu wil ik nog een stapje verder en bewaar het snoepje tot de hele oefening klaar is. Pongo snapt het "down" ook al heel goed zodat we het stapje verder ook kunnen doen. (je moet eerst het 'sit' en het 'down' goed ingetraind hebben voordat je verder kunt) Pongo ligt keurig netjes en ik beweeg het snoepje boven zijn neus, zodanig dat hij zijwaarts komt te liggen waarna ik hem met het snoepje boven zijn neus op de andere zij dwing zodat hij over de rug rolt. Terwijl hij dat doet zeg ik "roll-over" en geef hem direct het snoepje als hij weer helemaal recht ligt na de rol.
Pongo is een heel slim hondje en heeft dit kunstje al aardig door. Als er maar eten is dan doen ze alles, het zijn nou eenmaal opportunisten!

Bertus is ook heel gek met die kleine rakker

Een nieuwe bench en bezoek aan het centrum

Gisteren, 10 mei, kwam de transportkennel binnen waarin Pongo straks naar zijn nieuwe woonplaats Shanghai in China reist. We hebben de kennel naast de bench gezet zodat hij er vast aan kon wennen. We zouden daar in het vervolg het eten in geven en de snackjes in strooien zodat het een fijne plek zou worden. Het ding stond er nauwelijks of Pongo lag er al in met een knuffeltje! Hij heeft de "oude" bench geen blik waardig meer gegund. Ging dat even soepel!

Pongo met knuffel in zijn nieuwe verblijf

Pongo is zo gemakkelijk!
Hij past zich snel aan, leert supersnel (oppassen dus met foute dingen...) en vindt het ook geweldig om te leren. Hij is absoluut de manlijke variant van Imre. Ik had al vrij snel een bepaald gevoel bij dat kleine dondertje. Wat dat is kan ik niet uitleggen, noem het maar een klik.
Gedurende de dag train en speel ik tussen de dutjes van Pongo door met hem.
Ik ben met hem naar het centrum gelopen om een paar boodschappen te doen. Hij was nog niet in zijn eentje mee geweest. Elke keer als er een vrachtwagen voorbij reed ging Pongo zitten en vol verbazing kijken naar het gevaarte wat voorbij reed. Hij vond het spannend maar was niet bang. We zijn even bij de fotograaf geweest om de accu's op te halen die al vanaf februari voor mij klaar lagen....

Bij de fotograaf 

Pongo oogste heel wat aaitjes en heeft ook even kennis gemaakt met de baby van de fotograaf.













Na dat bezoek nog een paar brieven posten en snel naar huis voordat de dreigende bui naar beneden zou storten. Als 'bekende Duuvenaar' met een pup aan de lijn kun je dat snel naar huis ondanks grote regendruppels wel vergeten. Gelukkig heeft de slager een pui en Pongo een speelmaatje.

Pongo speelt met een Cocker Spaniel 

Pongo blijft rustig kijken naar de bouwactiviteiten.

De aaaahs en oooohs waren niet van de lucht en Pongo nam alle aaitjes en lieve woordjes met graagte in ontvangst. Het is maar goed dat hij de mensentaal niet spreekt want hij zou er beslist uitermate verwaand van worden.











Het Duivense centrum wordt momenteel rigoureus verbouwd en dat brengt een heleboel lawaai met zich mee en hijskranen die heen en weer bewegen. Pongo vindt het geen probleem. Hij zit rustig te kijken naar alle bouwnijverheid.

Strak in de ankers

soms zit het tegen...

Tja, ook Pongo is een pup... Hij gooit af en toe de kont tegen de krib. We zijn bijna thuis als ik bedenk dat Pongo eerst nog even uitgelaten moet worden op het grasveldje dat grenst aan onze parkeerplaats. pongo dacht daar iets anders over en was niet van plan om nog naar het veldje te gaan. Natúúrlijk win ik deze strijd. (maar dáár heb ik nou nét geen foto van...) 

Pongo met de wubba Kong

Nu de broertjes en zusjes weg zijn zoekt Pongo zijn vertier in het speelgoed. Hij kan heerlijk met een knuffeltje spelen en apporteert al heel aardig. 

Jessie in het mandje voor Pongo

Ik tref op zolder dit bankje wat ooit een winkeldochter was en lichte schade had opgelopen." Mooi voor Pongo" denk ik en neem het mandje mee naar de woonkamer waar het ogenblikkelijk geconfisqueerd werd door Jessie. Ze past er maar net in of liever gezegd net nêt.

  

met een klein stukje oor in de nieuwe bench

's Avonds moest Pongo voor het eerst in zijn nieuwe bench slapen. Hij was er overdag al verschillende keren in geweest. Hij krijgt voor het eerst een heel klein stukje vakensoor en dat peuzelt hij met graagte naar binnen. Om 23.00 uur hebben we hem in de bench gelegd. Hij heeft nog een minuutje gepiept zonder dat er iemand op reageerde en is toen gaan slapen. 's Morgens wekt hij mij om 6.30 uur door te piepen / janken. Ik moet dat gaan doorbreken door zelf eerder op te staan, nog vóór dat Pongo zich meldt. Hij leert dan dat hij het niet nodig heeft om te piepen / janken maar dat er altijd iemand komt om hem uit te laten. MORGEN.... 

Pongo vindt zijn draai

"De aanhouder wint" maar dat gaat niet op voor Pongo!

Aanhouden kan hij, ofschoon het al een heel stuk beter gaat. Hij piept en blaft nog maar een paar minuutjes als hij opgesloten wordt in de bench en geeft het dan op. Gelukkig is hij heel slim en heeft heel goed in de gaten dat het hem niets brengt. 's Nachts ligt Imre bij hem op een kussen in de ren, eerst naast de bench maar nu al op een afstandje. Af en toe gaat Pongo uit zichzelf de bench in. Hij heeft geleerd dat daar wel eens wat te smikkelen valt. Pongo was heel zindelijk... op de matjes. Hij heeft al geleerd dat er op een matje geplast en gepoept moest worden en dan zijn plotseling de matjes weg! We lopen heen en weer over het grasstrookje buiten in de hoop dat Pongo daar plast en / of poept maar dat kwartje valt nog niet helemaal. Hij gaat mee op ronde met de grote honden en hij gaat tussendoor nog even naar buiten. De grote honden accepteren hem volledig. Jessie is heel lief voor hem en Pongo heeft veel respect voor het oudje. Hij speelt heel veel met Imre, die dat heel leuk vindt en zich van haar beste kant laat zien, en knuffelt met Floran. Guusje is nog onbenullig maar niet vervelend maar we houden haar wel heel goed in de gaten.

Jessie geeft duidelijke signalen die Pongo heel goed oppakt 

Pongo heeft heel veel respect voor het oudje

Overdag train ik korte sessies met Pongo. Hij leert heel graag en heel snel. Hij lijkt echt heel veel op Imre. Het gaat eigenlijk heel gemakkelijk zo tussen de bedrijven door. Pongo pakt natuurlijk ook veel op van de grote honden die het goede voorbeeld geven. Het is een heerlijk hondje!

Pongo als enige pup nog in huize Elsman

Zondagmorgen 6 mei, de drie pupjes dartelen vrolijk in huis en op het balkon, niet wetend dat het vandaag de laatste dag is dat zij samen zijn. Rinus werd als eerste gehaald. Hij sprong al tegen zijn nieuwe baasjes aan en had er helemaal geen moeite mee dat hij weg ging. Zijn reis is ook prima verlopen. Teun vond het in eerste instantie een minder geslaagd idee om mee te moeten maar eenmaal in de auto ging dat goed. En toen was Pongo alleen... nou ja, samen met de volwassen honden dan, waar hij zich ook aan optrok. 's Middags hebben we de eerste les puppytraining gedaan samen met broer Shaan, zus Amy en Stabij Mees die vijf weekjes ouder is.

We begonnen met het volgen. Lijn in de rechterhand, hond links, brokje met de linkerhand voor zijn neus houden zodat je weliswaar krom loopt maar niet scheef en de hond met het commando "volg" proberen mee te krijgen. Pongo deed dat al heel netjes.

hand met het snoepje voor de borst en Pongo zit.

Daarna het commando "zit". Brokje voor de neus en daarna voor de borst houden en net zolang wachten tot de hond zit. Zodra hij dat doet zeg je "zit" en geeft hem meteen zijn beloning terwijl hij met vier poten de grond aanraakt.

Verder hebben we het down liggen geoefend. Als de hond zit houd je hem ter hoogte van de flank vast waarna je het brokje voor zijn neus houdt en naar voren beweegt zodat hij er achteraan gaat maar omdat hij achter tegengehouden wordt en alleen zijn voorpootjes naar voren beweegt gaat hij liggen. Op dat moment belonen en het commando "down" zeggen.

"pongoooo, vien ici"!

Het voorkomen kent Pongo al. Hij weet dat die fluit snoep betekent! De commando's gaan in het engels of in het frans want Pongo's baasje is Franstalig. Het engels is geen probleem, de meeste commando's die ik gebruik zijn in het engels maar frans is lastiger en daarom heb ik besloten alleen de commando's "volg", "wacht" en het "kom voor" in het frans uit te voeren. "Volg" wordt "suivre" ,"wacht" wordt "attend" en "kom voor" wordt "vien ici". Verder is het gaan liggen "down" het zitten "assis" en het blijven "rester". Het is even schakelen maar het gaat al best goed!

even het snoepje voor de neus om aandacht te krijgen

Pas belonen als alle vier pootjes op de grond staan.

Bertus komt knuffelen

's Middags heeft Pongo verder gespeeld, gegeten en geslapen zoals hij altijd doet maar toen werd het nacht... Wat heeft die hond gegild! Het begon 's avonds al maar toen hebben wij hem niet gehoord want we moesten in de winkel nog wat doen maar zoon Thijs heeft het wel moeten aan horen. De opdracht is nou eenmaal dat hij geen succes heeft op zijn geblaf dus er wordt totaal geen aandacht aan geschonken. Het grappige is dat de grote honden het ook volkomen negeren. Kennelijk is het dus echt 'drammen' wat hij doet en dat willen we niet in stand houden. Na dat uur 's avonds heeft hij nog eens anderhalf uur geblaft. Toen was ik het zat... Boven op zolder een matje gepakt, dekbed en kussen mee en naast Pongo's bench slapen. Ik lag nog maar net of meneer was stil. Na een uur toch maar weer voorzichtig mijn bed opzoeken want zo'n matje is ook niet alles. Inmiddels was het 1.00 uur. Pongo heeft Bertus niet eens horen opstaan om 4.30 uur en sliep nog toen ik om 6.00 uur opstond. Overdag ging het prima en 's avonds zijn we al zo wijs geweest om Floran bij Pongo in de ren te laten terwijl hij in de bench zit. Dat ging goed tot Bertus Floran kwam halen om 4.30 uur. Tja dan wil Pongetje ook mee... gevolg: Brigitje stond om 5.00 uur met Pongo buiten! Ik heb hem weer in de bench gedaan en Imre gehaald die nu naast hem mocht liggen in de ren. Overdag vindt hij het helemaal niet zo'n probleem om in de ren te moeten. Hij blaft wel eventjes maar dat negeer ik volkomen en het duurt dan nu ook al niet zo lang meer. Mijn broer wilde graag een type Imre, HIJ KRIJGT EEN TYPE IMRE! Vannacht heeft Imre weer naast Pongo geslapen. Hij heeft de steun nog nodig. Achteraf ook gelukkig want we hadden een fikse onweersbui waar Imre helemaal niet bang voor is en gewoon rustig blijft liggen. Overdag leert Pongo spelenderwijs apporteren, zitten, liggen, rollen, poot geven.... Mensen die mij kennen schieten nu van verbazing van de stoel. Ik die een hond trucjes leer anders dan jachtspelletjes...

Pongo gaat naar mijn neefje van 14 en die vindt het natuurlijk best leuk als zijn hond allerlei capriolen kan uithalen. Hopelijk lukt het me, nog twee maanden te gaan...